ozonowanie

OZONOWANIE to sposób przeprowadzania dezynfekcji bez użycia środków chemicznych, gdzie czynnikiem biobójczym jest ozon – gaz o silnych właściwościach utleniających.

Ozonowanie idealnie sprawdza się wszędzie tam, gdzie w bezpośrednim otoczeniu człowieka wymagana jest czystość mikrobiologiczna oraz uzyskanie środowiska wolnego od nieprzyjemnych zapachów.

ozon - czym jest i jak powstaje?

Ozon (O3, tritlen) jest alotropową odmianą tlenu (O2, ditlen). Różnią się zatem ilością atomów w cząsteczce oraz właściwościami fizykochemicznymi

cząsteczka tlenu O2

cząsteczka ozonu O3

W warunkach normalnych ozon jest bladoniebieskim gazem. Ma prawie dwukrotnie większą gęstość od tlenu - jest cięższy od powietrza. Ozon jest niepalnym gazem, ale ma zdolność, podobnie jak dwuatomowy tlen do podtrzymywania procesu spalania. Ponadto cechuje go ostry, charakterystyczny zapach. Ozon jest dobrze rozpuszczalny w wodzie - stąd zastosowanie w dezynfekcji wody pitnej, oczyszczaniu ciekłych ścieków miejskich oraz basenów i wszelkiego rodzaju zbiorników wody.

W naturze, ozon w stanie wolnym, wytwarzany jest na skutek uderzeń piorunów - wyładowań elektrycznych (reakcja bioelektryczna) oraz promieniowania ultrafioletowego Słońca (reakcja fotochemiczna) w górnych warstwach atmosfery (na wysokości 25 - 30 km). W obu przypadkach tlen dwuatomowy zawarty w powietrzu przekształca się w tlen trójatomowy - ozon.

Świeży, orzeźwiający zapach unoszący się po przejściu burzy zawdzięczamy zatem naturalnemu wytwarzaniu ozonu.

Najwięcej słyszy się jednak o ozonie w kontekście warstwy ozonowej naszej planety. Jest on bowiem jednym z najważniejszych gazów występujących w stratosferze. Ozon powstający w górnych warstwach atmosfery chroni nas przed szkodliwym działaniem promieniowania ultrafioletowego. Działa wówczas jak filtr pochłaniający nadfiolet (całkowicie UV-C oraz częściowo UV-B).

Ten dobroczynny wpływ ozonu na procesy życiowe zachodzące na kuli ziemskiej stał się inspiracją do zastosowania ozonu w oczyszczaniu naszego bliskiego otoczenia.

jak sztucznie wytworzyć ozon?

Procesy, które w naturze towarzyszą powstawaniu ozonu zastosowano do jego sztucznego wytworzenia w urządzeniach zwanych generatorami ozonu, potocznie nazywanych ozonatorami. W praktyce, ze względu na liczne zalety, stosuje się generatory wykorzystujące metodę wyładowań koronowych (zwanych też wyładowaniami elektrycznymi, cichymi lub powierzchniowymi) - symulując tym samym powstawanie wyładowań atmosferycznych (piorunów). Tlen pobierany z otoczenia lub z generatora tlenu przekształcany jest w ozon, który zostaje rozproszony w pomieszczeniu.

wysokie napięcie

uziemienie

przepływ powietrza

wyładowania koronowe

Elektrody, zasilane wysokim napięciem, wytwarzają wyładowania koronowe, które przekształcają tlen zawarty w powietrzu w ozon.

co umożliwia ozonowanie?

Tak jak naturalny ozon pochłania szkodliwe promieniowanie ultrafioletowe, tak ten wytworzony przez człowieka za pomocą generatorów ozonu, oczyszcza środowisko z różnego rodzaju patogenów oraz nieprzyjemnych i szkodliwych zapachów. 
 

Czynniki chorobotwórcze (patogeny) niszczone lub niwelowane przez ozon można zaliczyć do kilku grup. 
 

Niszczenie żywych chorobotwórczych drobnoustrojów, zwanych też mikrobami, mikroorganizmami lub najprościej-zarazkami, określane jest mianem dezynfekcji


Mikroorganizmy te zasiedlają wszystkie powierzchnie tego świata -żyjemy w oceanie mikroorganizmów. Rozprzestrzeniają się wśród ludzi różnymi drogami. Bezpośrednio, poprzez kontakt z zakażonym człowiekiem, zwierzęciem, przedmiotem lub drogą pokarmową - poprzez spożycie zakażonej żywności lub wody. Pośrednio natomiast, drogą kropelkową lub za pośrednictwem wektorów - insektów. Przebywanie w przestrzeniach publicznych, kontakt z przedmiotami dotykanymi przez wiele osób, brak higieny oraz nie stosowanie repelentów znacznie zwiększają szansę na zarażenie. 


Ozon wykazuje silne właściwości aseptyczne - ozonowane pomieszczenia są wolne od żywych drobnoustrojów chorobotwórczych. Co więcej, wraz z drobnoustrojami rozkłada także wytworzone przez nie toksyny. 


Niewątpliwie najważniejszą zaletą ozonu jest jego skuteczność w eliminowaniu biofilmu bakteryjnego, czyli jednej z najbardziej rozpowszechnionych i trudnych do usunięcia form istnienia bakterii. Według definicji, biofilm to skomplikowana struktura złożona z licznych (nie tylko bakteryjnych) organizmów, otoczona warstwą substancji organicznych i nieorganicznych, produkowanych przez te organizmy i wykazująca silne przyleganie do powierzchni biologicznych i abiotycznych. 

jaki jest mechanizm działania ozonu?

Ozon charakteryzuje się dwiema cechami, które odpowiadają za jego unikalne właściwości sterylizujące oraz dezodoryzujące- niestabilnością oraz utlenianiem.

 
Ozon jest nietrwałym termicznie (niestabilnym) gazem - rozpada się stopniowo do tlenu dwuatomowego (swojej pierwotnej postaci) już w temperaturze pokojowej.

Jego rozpad ulega przyspieszeniu w podwyższonej temperaturze oraz na skutek kontaktu z powierzchniami stałymi, związkami chemicznymi i innymi czynnikami. 


W trakcie rozpadu powstaje rodnik tlenu (O ), który jest aktywny chemicznie - wykazuje silne właściwości utleniające. To głównie on odpowiedzialny jest za sterylizujące i dezodoryzujące właściwości ozonu. 


Proces ozonowania zachodzi w kilku etapach: 

 

 

 

 

 

 



 

 

 

W pierwszych etapach generator pobiera tlen z otoczenia, który pod wpływem wyładowań koronowych przekształcany zostaje w ozon i rozpraszany jest po całym pomieszczeniu. 

Ozon zatem napotykając na różne zanieczyszczenia organiczne i nieorganiczne unoszące się w powietrzu (związki chemiczne, alergeny, zarodniki grzybów) w ułamku sekundy wchodzi z nimi w reakcję chemiczną i powoduje ich gwałtowne utlenienie lub rozkłada w mniej złożone i nieszkodliwe związki. W efekcie zanieczyszczenia są unieszkodliwione, a produktem reakcji jest czysty tlen dwuatomowy. Nie powstają zatem żadne, szkodliwe produkty uboczne.

 
W kolejnej fazie proces zaczyna się od nowa. Tlen powstały po utlenieniu zanieczyszczeń unoszących się w powietrzu pobierany jest przez generator. Wytworzony ozon atakuje mikroorganizmy chorobotwórcze zasiedlające wszystkie powierzchnie. 


Najbardziej wrażliwe na ozon są wirusy - skomplikowane cząsteczki organiczne zbudowane z białek i kwasów nukleinowych, niemające struktury komórkowej oraz mogące się rozmnażać tylko wewnątrz komórki gospodarza. Ozon niszczy wirusy poprzez dyfuzję płaszcza białkowego (kapsydu), okrywającego kwas nukleinowy, który niesie informację genetyczną niezbędną do replikacji. Ozon uszkodzą zatem DNA lub RNA wirusa. 


Bakterie to z kolei jednokomórkowe istoty o mikroskopijnej wielkości i bardzo prostej strukturze. Do niszczenia bakterii dochodzi poprzez uszkodzenie błony komórkowej. Ozon, poprzez reakcje rodnikowe, reaguje z nienasyconymi kwasami tłuszczowymi zawartymi w lipidach błony komórkowej, powoduje ich rozpad i wypływanie składników wewnątrzkomórkowych do środowiska zewnętrznego. Efektem jest zaburzenie funkcji komórek. Zmiany te są nieodwracalne i zawsze prowadzą do lizy komórek, czyli śmierci i całkowitego rozpadu bakterii. 
 

Kolejno ozon neutralizuje roztocza i grzyby oraz uszkadza układ oddechowy ewentualnych insektów i gryzoni. 


Zaznaczyć należy, iż budowa organizmów jednokomórkowych lub wielokomórkowych o małej specjalizacji komórek jest zupełnie inna niż organizmów o wyższym stopniu rozwoju komórek. Dlatego też ozon ma destrukcyjne działanie na organizmy proste w małych stężeniach, natomiast szkodliwy wpływ na człowieka wykazuje w bardzo wysokich stężeniach lub, gdy jest wdychany przez dłuższy czas. Jednak z uwagi na fakt, iż organizm człowieka może wykazywać różną wrażliwość na obecność ozonu, w przypadku niektórych osób, już przy jego małych stężeniach, mogą pojawić się objawy kaszlu i podrażnienia oczu. 


W etapach kiedy niszczone są między innymi zapachy oraz patogeny stężenie ozonu dość szybko maleje. Jeżeli w pomieszczeniu usunięte zostaną już wszystkie zanieczyszczenia, a generator ozonu automatycznie się wyłączy, to stężenie pozostałego wygenerowanego ozonu (tzw. pozostałościowv poziom stężenia - ilość wytworzona ponad niezbędną do usunięcia wszelkich zanieczyszczeń) nie maleje już tak szybko. Ozon rozpada się wówczas samoczynnie do tlenu. Czas jego naturalnego, połowicznego rozpadu jest krótki i wynosi około 30 minut. Zatem po około 30 minutach od wyłączenia się generatora stężenie ozonu spada o połowę Po każdych kolejnych 30 minutach jego poziom obniża się o kolejną połowę, aż do momentu całkowitego rozpadu. W pomieszczeniu pozostaje zatem tlen i wyczuwalny zapach ozonu. 

Achromobacter:

  Achromobacter butyri

Aeromonas:

  Aeromonas salmonicida

Agrobacterium:

  Agrobacterium tumefaciens

Bacillus:

  Bacillus anthracis laseczka wąglika

  Bacillus cereus laseczka woskowa

  Bacillus coagulans

  Bacillus globigii

  Bacillus licheniformis

  Bacillus megatherium

  Bacillus paratyphus

  Bacillus subtilis laseczka sienna

  Bacillus stearothermophilus

Clavibacter:

  Clavibacter michiganensis

Clostridium:

  Clostridium botulinum laseczka jadu kiełbasianego

  Clostridium sporogenes laseczka gnilna

  Clostridium tetani laseczka tężca

  Clostridium perfringens laseczka zgorzeli gazowej

  Clostridium difficile

  Clostridium chauvoei laseczka szelestnicy

  Clostridium ghoni

  Clostridium tyrobutyricum laseczka kwasu mlekowego

Corynebacterium:

  Corynebacterium diphtheriae maczugowiec błonicy

Enterococcus:

  Enterococcus faecalis paciorkowiec kałowy

Escherichia:

  Escherichia coli pałeczka okrężnicy

Lactococcus:

  Lactococcus lactis

Legionella:

  Legionella pneumophila

Leptospira canicola

Listeria:

  Listeria monocytogenes

Micrococcus:

  Micrococcus candidus

  Micrococcus caseolyticus

  Micrococcus luteus

  Micrococcus spharaeroides

Mycobacterium:

  Mycobacterium avium

  Mycobacterium fortuitum

  Mycobacterium leprae prątek trądu

  Mycobacterium tuberculosis prątek gruźlicy

Moraxella catarrhalis:

  Moraxella catarrhalis

Proteus:

  Proteus vulgaris odmieniec pospolity

Pseudomonas:

  Pseudomonas aeruginosa pałeczka ropy błękitnej

  Pseudomonas fluorescens (bioflim)

  Pseudomonas putida

Salmonella:

  Salmonella enterica

  Salmonella enteritidis

  Salmonella typhimurium

  Salmonella typhi

  Salmonella paratyphi

Serratia:

  Serratia marcescens pałeczka krwawa

Shigella:

  Shigella dysenteriae

  Shigella flexneri

  Shigella paradysenteriae

Rhodospirillum:

  Rhodospirillum rubrum

Staphylococcus:

  Staphylococcus epidermidis

  Staphylococcus aureus gronkowiec złocisty

Streptococcus:

  Streptococcus ‘C’

  Streptococcus agalactiae paciorkowiec bezmleczności

  Streptococcus pneumonia dwoinka zapalenia płuc

  Streptococcus pyogenes paciorkowiec ropny

  Streptococcus salivarius

  Streptococcus viridans paciorkowce zieleniejące

Vibrio:

  Vibrio alginolyticus

  Vibrio anguillarum

  Vibrio cholerae przecinkowiec cholery

bakterie niszczone przez ozon

Adenovirus:

  Adenovirus 7a

Bacteriophage (Escherichia coli):

  Bacteriophage f2

Enterovirus:

  Coxsackie A9, B3, B5

  Echovirus 1, 5, 12, 29

  Poliovirus 1, 2, 3

Encephalomyocarditis virus

Hepatitis A virus wirus zapalenia wątroby typu A (WZW)

Herpes simplex virus wirus opryszczki pospolitej

HIV ludzki wirus niedoboru odporności

GD VII virus

Influenza virus wirus grypy

Rhabdoviridae:

  Vesicular stomatitis virus wirus pęcherzykowatego zapalenia jamy ustnej

  Rabies virus wirus wścieklizny

Rotavirus

SARS virus

Tobacco mosaic virus wirus mozaiki tytoniu

wirusy niszczone przez ozon

Alternaria:

  Alternaria solani

Aspergillus:

  Aspergillus candidus

  Aspergillus flavus kropidlak żółty

  Aspergillus glaucus kropidlak zielony

  Aspergillus niger kropidlak czarny

  Aspergillus terreus

  Aspergillus saitoi

  Aspergillus oryzae

  Aspergillus fumigatus kroplidlak popielaty

Athelia:

  Athelia rolfsii

Baker’s yeast drożdże piekarskie

Botrytis:

  Botrytis cinerea gronkowiec szary

  Botrytis allii

Candida:

  Candida albicans

Cladosporium

Colletotrichum:

  Colletotrichum coccodes 

Colletotrichum lagenarium

Fusarium:

  Fusarium oxysporum

  Fusarium oxysporum f.sp. lycopersici

Grotrichum:

  Grotrichum candidum

Monilinia:

  Monilinia fructicola

  Monilinia laxa brutalna zgnilizna drzew pestkowych

Mucor:

  Mucor racemosus

  Mucor piriformis

Penicillium:

  Penicillium cyclopium

  Penicillium chrysogenum

  Penicillium citrinum

  Penicillium digitatum 

  Penicillium glaucum

  Penicillium expansum

  Penicillium egyptiacum

  Penicillium roqueforti

Pythium:

Pythium ultimum

Phytophthora:

  Phytophthora erythroseptica różowa zgnilizna

  Phytophthora parasitica

Rhizoctonia:

  Rhizoctonia solani

Rhizopus:

  Rhizopus nigricans 

  Rhizopus stolonifer

Rhodotorula:

  Rhodotorula rubra

Saccharomyces:

  Saccharomyces cerevisiae

  Saccharomyces ellipsoideus

Sclerotinia:

  Sclerotinia sclerotiorum zgnilizna twardzikowa

Thamnidium

Trichoderma:

  Trichoderma viride

Verticillium:

  Verticillium albo-atrum

  Verticillium dahliae

grzyby, drożdże, pleśnie, zarodniki niszczone przez ozon

Cryptosporidium:

  Cryptosporidium parvum

Giardia:

  Giardia lamblia ogoniastek jelitowy

  Giardia muris

Paramecium pantofelki

pierwotniaki niszczone przez ozon

Entamoeba histolytica cysts cysty pełzaka czerwonki

Nematode eggs jaja nicieni

Schistosoma eggs jaja przywry

cysty pasożyty niszczone przez ozon

naftalen

oktan

opary:

  asfaltów

  benzyny

  diesla

  gum

  klejów

  lakierów i farb

  rozpuszczalników

  ropy naftowej

  smoły

  żywic

pirydyna

polon

propan

tlenek węgla (czad)

toulen

aceton

acetylen

akroleina

akrylaldehyd

akrylonitryl

aldehyd krotonowy

aldehyd octowy

alkohol amylowy

alkohol butylowy

alkohol etylowy

alkohol izopropylowy

alkohol propylowy

amoniak

anilina

arsen

benzen

butan

butadien

bezwodnik octowy

chlor

chloroetan

chlorobenzen

chlorometan

cykloheksan

cykloheksanol

cykloheksen

nikotyna

nitrobenzen

nitrogliceryna

nitrometan

nitrotoulen

octan amylu

cyjanowodór

czterochlorek węgla

dichloroetan

dioksan

dwutlenek węgla

eter

eter etylowy

etyloamina

etylobenzen

fenol

fluorotrichlorometan

formaldehyd

izopren

kwas akrylowy

kwas octowy

kwas mrówkowy

metan

metanol

merkaptan metylowy

merkaptan propylowy

mrówczan etylu

związki chemiczne niszczone przez ozon

  • roztocza kurzu domowego

  • alergenów (np. pyłków roślinnych)

deakaryzacja za pomocą ozonu umożliwia skuteczną neutralizację:

  • much

  • mrówek

  • karaluchów

  • prusaków

  • pcheł

  • wszy

  • komarów

  • moli

  • pająków

  • myszy

dezynsekcja i deratyzacja za pomocą ozonu umożliwia skuteczne wytępienie insektów i gryzoni:

  • potu

  • dymu tytoniowego

  • woni po pożarowej

  • woni po powodziowej

  • szkodliwych chemikaliów

  • odzwierzęcych

  • przetwórczych

  • gnilnych

  • kanalizacyjnych

  • stęchlizny

dezodoryzacja za pomocą ozonu umożliwia skuteczne usunięcie związków organicznych i nieorganicznych odpowiedzialnych za powstawanie nieprzyjemnych i szkodliwych zapachów np:

Wymienione zostały wybrane czynniki chorobotwórcze oraz związki chemiczne niszczone przez ozon. Do dnia dzisiejszego nie zostało naukowo potwierdzone, aby jakiekolwiek organizmy uodporniły się na działanie ozonu.

GENERATOR OZONU AC-SMKA 1

SYSTEMU EGP®

Korzystamy z nowoczesnych, przemysłowych generatorów ozonu o bardzo wysokiej wydajności wynoszącej od 70 g/h (70 000 mg/h) do 100 g/h (100 000 mg/h).

 

Urządzenia te pozwalają na równomierne rozprowadzenie ozonu, osiągnięcie właściwego stężenia w szybkim czasie oraz utrzymanie go przez cały okres wykonywania usługi, nawet w dużych pomieszczeniach.

Znajdź nas w mediach 

  • Grey Facebook Icon
  • Grey YouTube Icon

KONTAKT

Centrala

ul. Zwoleńska 116

04-761 Warszawa

biuro@egp-system.com

537 807 888

Copyrights 2017 © by System EGP